Sześć stron. Zero wymyślonych procentów.

PKlient szuka „o-ring do pompy hydraulicznej”, a katalog pokazywał kody z cennika. Strona była wolna, a dla Google i botów AI — prawie pusta.

KKatalog mówi językiem kupującego, ładuje się błyskawicznie i jest czytelny zarówno dla Google, jak i dla ChatGPT czy Perplexity.

PKtoś ma zalaną łazienkę i szuka pomocy w swoim mieście — teraz. Portal sieci był dla Google pustą stroną z jednym tytułem.

KKażda usługa w każdej miejscowości ma własną, pełną stronę w HTML — z ceną w opisie i przyciskiem zgłoszenia na pierwszym ekranie.

PKupiec z sieci handlowej albo importer z Niemiec ocenia dostawcę w kilka sekund. Rodzinna firma z 40-letnią historią musiała wyglądać na tyle, na ile naprawdę produkuje.

KTwarde liczby na pierwszym ekranie, cztery wersje językowe i telefon handlowy w nagłówku.

PStrona zbudowana w kreatorze wyglądała dobrze, ale nie rosła: 13 adresów, brak treści pod pytania o koszty i pełna zależność od platformy.

KWłasny kod z renderowaniem po stronie serwera, treści pod decyzje zakupowe i pełny komplet sygnałów dla Google i AI.

PWłaściciel firmy serwisowej nie szuka „oprogramowania SaaS”. Szuka wzoru protokołu przeglądu klimatyzacji — na dziś. A strona produktu przekierowywała prosto na logowanie.

KZamiast przekonywać do systemu, dajemy gotowe narzędzie, którego ktoś potrzebuje teraz — a wynik wysyłamy PDF-em na e-mail.

PTechnik ppoż. wraca z obiektu z plikiem kartek. Wieczorem ktoś przepisuje protokoły, a klient czeka na dokument, bez którego nie zamknie odbioru.

KCały przegląd w telefonie technika — także bez zasięgu — i protokół gotowy do podpisu, zanim technik wyjdzie z budynku.